ဒီေန႔ သမီးေလးရဲ႔အရုပ္ေတြ ရွင္းတယ္။ ကစားစရာေတြကို
သမီးက ထုတ္လိုက္ ပစ္ေပါက္လုိက္ မိန္းမပီသတဲ႔အေမက
ေသခ်ာ ျပန္မထည္႔ပဲ ဒီတုိင္း ပစ္ထည္႔လိုက္နဲ႔ ဆိုေတာ႔
အရုပ္ပုံးထဲမွာ မြစိတက္ေနတယ္။ တကယ္တမ္း သမီးက အရုပ္ကို
ဒီေလာက္ မက္မက္ေမာေမာမၾကိဳက္လွဘူး။ ၀ယ္ေပးျဖစ္တာထက္
လက္ေဆာင္ရတာေတြ မ်ားတယ္။အရုပ္ေလးေတြကို ျပန္ထည္႔ေနရင္း
ငယ္ငယ္တုန္းက ပိုင္ဆုိင္ဖူးတဲ႔ အခ်စ္ေတာ္ အရုပ္ေလးေတြကုိ
သတိရတယ္။
ကိုယ္တုိ႔ ငယ္ငယ္တုန္းက ကစားစရာအရုပ္ေတြက အခုေလာက္
မေပါမ်ားလွဘူး။ ေမြးပြရုပ္လွလွေလးေတြက ေစ်းၾကီးတယ္။
ဘိုမရုပ္ အရည္အေသြးေကာင္းေတြက ရွားတယ္။ အေမက
၀ယ္ေပးခ်င္တာေတာင္ အိမ္က လူၾကီးေတြက အရုပ္ဆုိတာ
ခနပဲ ေဆာ႔ရတာ။ ပိုက္ဆံမျဖဳန္းနဲ႔ ဆုိၿပီး တားတယ္။
အုိးပုတ္ဂ်ိဳးရုပ္၊ အေပါစား ပလတ္စတစ္နဲ႔ လုပ္ထားတဲ႔
ဘုိမရုပ္ဆိုးဆုိးေတြနဲ႔ပဲ ေဆာ႔ရတာေပါ႔။
ပထမဆုံး ဘိုမရုပ္လွလွေလးကို အေဖ၀ယ္ေပးတာ။
ရွားရွားပါးပါးမုိ႔ သိပ္ေပ်ာ္တာပဲ။
ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္တစ္ရုပ္စီ။
ကိုယ္႔အရုပ္က ဘိုမရုပ္သာဆိုတယ္
ဆံပင္ညိဳညိဳ၊အသားညိဳညိဳေလး။ နာမည္ေပးလုိက္တာက
သူဇာခိုင္တဲ႔။ တရုိတေသနဲ႔ ေဆာ႔လို႔ထင္တယ္။
သူငယ္တန္းကေန ၂၀၀၆အထိ မပ်က္မစီးရိွေသးတယ္။
ကိုယ္မေဆာ႔ေတာ႔တဲ႔အတူတူ အိမ္နားက ဆင္းရဲတဲ႔
ကေလးေလးကို ေပးလုိက္တယ္။
ေနာက္ အေမြးပြရုပ္ေလးက ဘိုဘိုခိုင္တဲ႔။ ၃တန္းတုန္းကေပါ႔
အတန္းထဲမွာ အၿမဲဒုတိယပဲရတဲ႔ ကိုယ္႔ကုိ ပထမရရင္ အဲဒီ၀က္၀ံရုပ္ေလး
၀ယ္ေပးမယ္လို႔ ေျပာခဲ႔တာ။ တကယ္ပဲအဲဒီပထမအစမ္းမွာ ပထမလဲရေရာ
အေဖ႔မွာ ၀ယ္ေပးရေရာ။အိမ္စားစရိတ္ ၁၀၀၀နဲ႔ေလာက္တဲ႔ အခ်ိန္မွာ...
အဲဒီအရုပ္က ၅၀၀တဲ႔။ အခုေတာ႔ အစ္မက ေစာင္႔ေရွာက္ထားေလရဲ႔။
အေမက အရုပ္ေလးႏွစ္ရုပ္၀ယ္ေပး ေနမေကာင္း အၾကီးအက်ယ္ျဖစ္ၿပီး
နလံထစအခ်ိန္မွာေပါ႔။ အရုပ္တန္ဖုိးကို အဖြားကို ေစ်းေလ်ာ႔ေၿပာရတယ္။
ေမွာက္လုိက္ရင္ အူ၀ဲေအာ္ၿပီး လွဲလိုက္ရင္ မ်က္လုံးေလးပိတ္သြားတဲ႔ အရုပ္ေလးေတြ။
ျမျမလင္းနဲ႔ သက္သက္လင္းတဲ႔။ ဘယ္ကလို စိတ္ကူးနဲ႔ အဲဒီနာမည္ေပးခဲ႔ျဖစ္လဲ မသိဘူး။
အေဒၚဆီက လက္ေဆာင္ အရုပ္ေလးကက် ဆံပင္နက္နက္ရွည္ရွည္ ပိန္ရွည္ရွည္ေလး။
သိပ္လွတာပဲ။ သူ႔နာမည္က် ေလဒီခိုင္။ သူ႔ကို လွေပမယ္႔ သူဇာခိုင္ေလာက္ မခ်စ္ဘူး။
ဆယ္တန္းမွာ...ညီမ၀မ္းကြဲေလးကုိ ေပးလုိက္တယ္။
ေမြးပြရုပ္ေတြကို သေဘာက်တာ ဆယ္တန္းအထိပဲ တူပါရဲ႔။ အေမ အ၀တ္အစား၀ယ္
ဖို႔ ေပးလုိက္တဲ႔ ပိုက္ဆံကုိ အရုပ္ပစ္လိုက္တယ္။ ေခြးရုပ္ မီးခိုးေလး။ လက္ရာလဲ
ေကာင္းလွတယ္ မဟုတ္ပါပဲ ေစ်းၾကီးတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကေတာ႔ လိုခ်င္တာပဲ သိတယ္။
သူ႔နာမည္က ၿမဲညီတဲ႔။ ညီဆိုတဲ႔ ေကာင္ေလးတစ္ေယာကို ငမ္းေနတ႔ဲ အခ်ိန္ကုိး..အဟီး။
ကဲကို ကဲတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ ဘာအရုပ္မွ စိတ္မ၀င္စားေတာ႔ဘူး။ သူငယ္ခ်င္းေတြ
အရုပ္၀ယ္စုတုန္းဆုိတာ သိရင္ အံ႔ၾသတယ္။ သူမ်ားလာလက္ေဆာင္ေပးရင္ ျပန္ေပးရင္ေပး။
မဟုတ္လဲ ခ်စ္တတ္တဲ႔သူေတြကို ေပးလိုက္တယ္။ အိမ္မွာ ထားရင္ ဖုန္တက္မယ္႔အတူတူ
လိုခ်င္သူလက္မွာ ေနပါေစေလ။
ေနာက္ေန႔မွ သမီး အရုပ္ေလးေတြ အေၾကာင္းေရးမယ္ေနာ္။ ေနာက္ေန႔ဆုိတာ
မနက္ျဖန္ ဒါမွမဟုတ္
တေန႔ေန႔။
သမီးက ထုတ္လိုက္ ပစ္ေပါက္လုိက္ မိန္းမပီသတဲ႔အေမက
ေသခ်ာ ျပန္မထည္႔ပဲ ဒီတုိင္း ပစ္ထည္႔လိုက္နဲ႔ ဆိုေတာ႔
အရုပ္ပုံးထဲမွာ မြစိတက္ေနတယ္။ တကယ္တမ္း သမီးက အရုပ္ကို
ဒီေလာက္ မက္မက္ေမာေမာမၾကိဳက္လွဘူး။ ၀ယ္ေပးျဖစ္တာထက္
လက္ေဆာင္ရတာေတြ မ်ားတယ္။အရုပ္ေလးေတြကို ျပန္ထည္႔ေနရင္း
ငယ္ငယ္တုန္းက ပိုင္ဆုိင္ဖူးတဲ႔ အခ်စ္ေတာ္ အရုပ္ေလးေတြကုိ
သတိရတယ္။
ကိုယ္တုိ႔ ငယ္ငယ္တုန္းက ကစားစရာအရုပ္ေတြက အခုေလာက္
မေပါမ်ားလွဘူး။ ေမြးပြရုပ္လွလွေလးေတြက ေစ်းၾကီးတယ္။
ဘိုမရုပ္ အရည္အေသြးေကာင္းေတြက ရွားတယ္။ အေမက
၀ယ္ေပးခ်င္တာေတာင္ အိမ္က လူၾကီးေတြက အရုပ္ဆုိတာ
ခနပဲ ေဆာ႔ရတာ။ ပိုက္ဆံမျဖဳန္းနဲ႔ ဆုိၿပီး တားတယ္။
အုိးပုတ္ဂ်ိဳးရုပ္၊ အေပါစား ပလတ္စတစ္နဲ႔ လုပ္ထားတဲ႔
ဘုိမရုပ္ဆိုးဆုိးေတြနဲ႔ပဲ ေဆာ႔ရတာေပါ႔။
ပထမဆုံး ဘိုမရုပ္လွလွေလးကို အေဖ၀ယ္ေပးတာ။
ရွားရွားပါးပါးမုိ႔ သိပ္ေပ်ာ္တာပဲ။
ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္တစ္ရုပ္စီ။
ကိုယ္႔အရုပ္က ဘိုမရုပ္သာဆိုတယ္
ဆံပင္ညိဳညိဳ၊အသားညိဳညိဳေလး။ နာမည္ေပးလုိက္တာက
သူဇာခိုင္တဲ႔။ တရုိတေသနဲ႔ ေဆာ႔လို႔ထင္တယ္။
သူငယ္တန္းကေန ၂၀၀၆အထိ မပ်က္မစီးရိွေသးတယ္။
ကိုယ္မေဆာ႔ေတာ႔တဲ႔အတူတူ အိမ္နားက ဆင္းရဲတဲ႔
ကေလးေလးကို ေပးလုိက္တယ္။
ေနာက္ အေမြးပြရုပ္ေလးက ဘိုဘိုခိုင္တဲ႔။ ၃တန္းတုန္းကေပါ႔
အတန္းထဲမွာ အၿမဲဒုတိယပဲရတဲ႔ ကိုယ္႔ကုိ ပထမရရင္ အဲဒီ၀က္၀ံရုပ္ေလး
၀ယ္ေပးမယ္လို႔ ေျပာခဲ႔တာ။ တကယ္ပဲအဲဒီပထမအစမ္းမွာ ပထမလဲရေရာ
အေဖ႔မွာ ၀ယ္ေပးရေရာ။အိမ္စားစရိတ္ ၁၀၀၀နဲ႔ေလာက္တဲ႔ အခ်ိန္မွာ...
အဲဒီအရုပ္က ၅၀၀တဲ႔။ အခုေတာ႔ အစ္မက ေစာင္႔ေရွာက္ထားေလရဲ႔။
အေမက အရုပ္ေလးႏွစ္ရုပ္၀ယ္ေပး ေနမေကာင္း အၾကီးအက်ယ္ျဖစ္ၿပီး
နလံထစအခ်ိန္မွာေပါ႔။ အရုပ္တန္ဖုိးကို အဖြားကို ေစ်းေလ်ာ႔ေၿပာရတယ္။
ေမွာက္လုိက္ရင္ အူ၀ဲေအာ္ၿပီး လွဲလိုက္ရင္ မ်က္လုံးေလးပိတ္သြားတဲ႔ အရုပ္ေလးေတြ။
ျမျမလင္းနဲ႔ သက္သက္လင္းတဲ႔။ ဘယ္ကလို စိတ္ကူးနဲ႔ အဲဒီနာမည္ေပးခဲ႔ျဖစ္လဲ မသိဘူး။
အေဒၚဆီက လက္ေဆာင္ အရုပ္ေလးကက် ဆံပင္နက္နက္ရွည္ရွည္ ပိန္ရွည္ရွည္ေလး။
သိပ္လွတာပဲ။ သူ႔နာမည္က် ေလဒီခိုင္။ သူ႔ကို လွေပမယ္႔ သူဇာခိုင္ေလာက္ မခ်စ္ဘူး။
ဆယ္တန္းမွာ...ညီမ၀မ္းကြဲေလးကုိ ေပးလုိက္တယ္။
ေမြးပြရုပ္ေတြကို သေဘာက်တာ ဆယ္တန္းအထိပဲ တူပါရဲ႔။ အေမ အ၀တ္အစား၀ယ္
ဖို႔ ေပးလုိက္တဲ႔ ပိုက္ဆံကုိ အရုပ္ပစ္လိုက္တယ္။ ေခြးရုပ္ မီးခိုးေလး။ လက္ရာလဲ
ေကာင္းလွတယ္ မဟုတ္ပါပဲ ေစ်းၾကီးတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကေတာ႔ လိုခ်င္တာပဲ သိတယ္။
သူ႔နာမည္က ၿမဲညီတဲ႔။ ညီဆိုတဲ႔ ေကာင္ေလးတစ္ေယာကို ငမ္းေနတ႔ဲ အခ်ိန္ကုိး..အဟီး။
ကဲကို ကဲတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ ဘာအရုပ္မွ စိတ္မ၀င္စားေတာ႔ဘူး။ သူငယ္ခ်င္းေတြ
အရုပ္၀ယ္စုတုန္းဆုိတာ သိရင္ အံ႔ၾသတယ္။ သူမ်ားလာလက္ေဆာင္ေပးရင္ ျပန္ေပးရင္ေပး။
မဟုတ္လဲ ခ်စ္တတ္တဲ႔သူေတြကို ေပးလိုက္တယ္။ အိမ္မွာ ထားရင္ ဖုန္တက္မယ္႔အတူတူ
လိုခ်င္သူလက္မွာ ေနပါေစေလ။
ေနာက္ေန႔မွ သမီး အရုပ္ေလးေတြ အေၾကာင္းေရးမယ္ေနာ္။ ေနာက္ေန႔ဆုိတာ
မနက္ျဖန္ ဒါမွမဟုတ္
တေန႔ေန႔။
0 comments:
Post a Comment